پزشکان گفتند که وضعیت وی یکی از وخیم ترین حالاتی است که تاکنون شناخته اند.

کارگردان مستند “آرزوی رابین” تیلور نوروود در مصاحبه ای با NBC گفت "اخبار آسمان" انگلیسی ، دانستن حقیقت برای میلیون ها نفر که او را دوست داشته اند مهم است.

همسر ویلیامز همچنین امیدوار است که این فیلم باعث افزایش آگاهی از آنچه ویلیامز در آخرین روزها و سالهای خود تجربه کرده است شود.

نوروود افزود:"دلیل این که من این فیلم را ساختم این بود که رابین ویلیامز لیاقت بهترین ها را داشت ، به عنوان یک شخص چیزهای زیادی می داد و وقتی او فاجعه زندگی خود را تجربه کرد ، هیچ پاسخی برای آنچه که تا آخر تجربه کرده بود نداشت. او هرگز نمی دانست آن چیز چیست ".

این مستند نشان می دهد که بسیاری از عناوین خبری ، به ویژه در ایالات متحده از زمان مرگ ویلیامز ، مملو از جزئیات افسردگی وی ، مبارزات گذشته وی با اعتیاد و گمانه زنی در مورد مشکلات مالی است که ممکن است تجربه کرده باشد.

نوروود می گوید: "چیزهایی که مردم می فهمیدند فقط چیزهایی بودند که هیچ وزنی نداشتند و واقعی نبودند ، بنابراین وقتی کالبد شکافی نشان داد وی دارای زوال عقل بدن لوئی است تا حدی که پزشکان قبلاً هرگز ندیده بودند ، این یک داستان کاملاً دیگر بود.".

نوروود افزود: "این امر به این دلیل بود که رابین نابغه بود و مغز او بسیار خوب و قوی بود". حدس و گمان هایی وجود داشت که وی ممکن است به مواد مخدر بازگردد یا شاید همه پول خود را از دست داده است … همه این حدس و گمان ها"نوروود می گوید

علیرغم اعلام نتایج کالبد شکافی و دلیل آنچه ویلیامز چند ماه پس از مرگش پشت سر گذاشت ، کارگردان معتقد است که این قسمت مهم از داستان او فراموش شده است و "واقعیت خاموش شد زیرا دیگر علاقه ای وجود نداشت".

به درخواست رابین ، دوستان ، خانواده و همکاران ستاره درمورد اینکه او به عنوان یک فرد چگونه است و همچنین در مورد سالها و روزهای آخر زندگی اش صحبت می کنند.

همسایگان او نیز در مورد مهربانی ستاره صحبت می کنند"حالت طبیعی او".

نوروود می گوید که از طریق فیلم خود می خواهد به مردم یادآوری کند که رابین ویلیامز کیست و می گوید: "بگذارید همه چیزهای درخشان و زیبایی را که به دنیا آورده است به مردم یادآوری کنیم. سپس به مردم بگویید هر آنچه در مورد پایان زندگی او فکر کردید اشتباه است".

شان لووی ، مدیر شب موزه ، دشواری هایی را که ویلیامز در طول فیلمبرداری با آن روبرو شده است ، آشکار می کند: "این مرد در عذاب بود ، چیزی را تجربه کرد که هنوز نامی برای آن نداشت".

در این مستند ، اشنایدر ویلیامز یادآوری می کند که شوهرش در حالی که دچار حمله وحشت شده بود با او تماس گرفت ، پارانویا بود و ماههای آخر زندگی اش نمی توانست بخوابد. او می گوید: "اگر ما تشخیص دقیق زوال عقل بدن لوی را داده بودیم ، این به تنهایی باعث آرامش او می شد.".

>

دو سال بعد ، رابین ویلیامز درگذشت و در 63 سالگی خودکشی کرد و این پایان غم انگیز و دردناکی برای یک زندگی شگفت انگیز بود.

ویلیامز که به هوش استعدادی فوق العاده ، نبوغ و توانایی همیشه لبخند زدن مشهور بود ، بدون شک در روزهای آخر زندگی خود به طرز باورنکردنی ترسیده بود و علی رغم ظاهر ، به ویژه درخشش در آخرین نقشش در شب در موزه ، ویلیامز در ماه های اخیر با رازداری دست و پنجه نرم می کرد. زندگی او از اضطراب و پارانویا ، حملات وحشت و بی خوابی فرسوده شد ، بدون اینکه توضیح خاصی در مورد این موضوع داده شود.

عصر روز 10 آگوست 2014 ، او قبل از خودکشی با حلق آویز به همسرش سوزان اشنایدر ویلیامز گفت: “شب بخیر عزیزم”.

خودکشی رابین ویلیامز در جهان خبرساز شده است. روزنامه ها او را “خنده دارترین مردی كه تا به حال زندگی كرده” می نامیدند و روزنامه ها خلاصه دید ویلیامز در مورد جهان را نوشتند.

چیزی که ویلیامز هرگز کشف نکرد این بود که وی از یک بیماری عصبی به نام “زوال عقل بدن لوی” رنج می برد ، این تشخیص تنها پس از مرگ به بیوه وی رسید.

پزشکان گفتند که وضعیت وی یکی از وخیم ترین حالاتی است که تاکنون شناخته اند.

تیلور نوروود ، کارگردان مستند آرزوی رابین ، در مصاحبه با Sky News گفت: “برای میلیون ها نفر از افرادی که او را دوست دارند مهم است که واقعیت را بدانند.”

همسر ویلیامز همچنین امیدوار است که این فیلم باعث افزایش آگاهی از آنچه ویلیامز در آخرین روزها و سالهای خود تجربه کرده است شود.

نوروود افزود: دلیل ساخت این فیلم این بود که رابین ویلیامز لیاقت بهترین ها را داشت و به عنوان یک شخص چیزهای زیادی می داد و وقتی فاجعه زندگی خود را پشت سر گذاشت و هیچ پاسخی برای آنچه که گذرانده بود وجود نداشت ، او هرگز نمی دانست. آن چیز چیست؟ “

این مستند نشان می دهد که بسیاری از عناوین خبری ، به ویژه در ایالات متحده از زمان مرگ ویلیامز ، مملو از جزئیات افسردگی وی ، مبارزات گذشته وی با اعتیاد و گمانه زنی در مورد مشکلات مالی است که ممکن است تجربه کرده باشد.

نوروود گفت: “چیزهایی که مردم می فهمیدند فقط چیزهایی بودند که هیچ وزنی نداشتند و واقعی نبودند.” “بنابراین وقتی کالبدشکافی نشان داد وی دارای زوال عقل بدن لوئی است تا حدی که پزشکان قبلاً هرگز ندیده بودند ، یک داستان کاملاً دیگر است. “

نوروود افزود: این به این واقعیت مربوط می شد که رابین نابغه بود و مغز او بسیار خوب و قوی بود. نوروود گفت: “حدس و گمان هایی وجود داشت که وی ممکن است به مواد مخدر بازگردد یا شاید همه پول خود را از دست داده باشد … همه آن حدس و گمان ها.”

علی رغم اعلام نتایج کالبد شکافی و دلیل آنچه ویلیامز چند ماه پس از مرگش پشت سر گذاشت ، کارگردان معتقد است که این قسمت مهم از داستان وی فراموش شده است و “حقیقت خاموش شد زیرا دیگر توجهی وجود نداشت”.

در “آرزوی رابین” ، دوستان ، خانواده و همکاران این ستاره درباره آنچه او به عنوان یک فرد بود و همچنین سالها و روزهای آخر زندگی اش صحبت می کنند.

همسایگان او نیز در مورد خوبی و “طبیعی بودن ستاره” صحبت می کنند.

نوروود می گوید که از طریق فیلم خود می خواهد به افراد رابین ویلیامز یادآوری کند و می گوید ، “بیایید همه چیزهای زیبا و زیبایی را که به دنیا آورده است به مردم یادآوری کنیم. سپس بگذارید به مردم بگوییم هر آنچه فکر کردی برای پایان زندگی او اشتباه بود. “

شان لیوی ، مدیر شب موزه ، دشواری هایی را که ویلیامز در طول فیلمبرداری با آن روبرو بود ، بیان کرد: “این مرد درد می کرد و چیزی را تجربه می کرد که هنوز نامی برای آن نداشت.”

در این مستند ، اشنایدر ویلیامز یادآوری می کند که شوهرش در حالی که دچار حمله وحشت شده بود با او تماس گرفت ، پارانویا بود و ماههای آخر زندگی اش نمی توانست بخوابد. وی گفت: “اگر ما تشخیص دقیق زوال عقل بدن لووی را تشخیص می دادیم ، این به تنهایی باعث آرامش او می شد.”